Totaal aantal pageviews

dinsdag 5 november 2013

Zomer voorbij

Oei, zit ik even niet op te letten,  staat opeens mijn bezoekersteller al haast op de 10.000!  Snel wat schrijven dus want om nou zoveel mensen te moeten laten wachten :-)

Er lijkt een einde gekomen aan het mooie weer, de zomer is nu echt voorbij. Al enige dagen regent het pijpenstelen terwijl we vorige week nog lekker in onze korte broek in de tuinstoelen zaten, een gekke gewaarwording om opeens een paar dagen binnen te moeten zitten.  Behalve in juni toen het 2 weken regende zijn we de afgelopen 7 maanden continue buiten geweest.

In huis is het ook wel te merken dat we er niet veel kwamen, overal hangen spinnenwebben, zelfs tussen de pompoenen die op een plank opgeslagen liggen hangen de draden!  Ik heb er nog niets aan gedaan want ik ben al 10 dagen ziek, maar er moet een fikse schoonmaakbeurt in huis komen, en belangrijker dan dat, want hoe belangrijk is een spinnenwebvrij huis nu helemaal, er moet nog elektra komen in de woonkamer voordat de winter begint. De dagen zijn heel kort hier, het is een uur eerder donker dan in Nederland, nu al om half 5 is het buiten donker en raar genoeg, we konden in de stad helemaal geen kaarsen kopen!  Wel waxinelichtjes en van die graflampjes waar ze er hier echt enorm veel van hebben met Jezus of Maria erop, nix mis mee, maar die passen niet in onze 5 armige kaarsenkandelaar. Ik zoek nog even verder anders moet ik ze maar uit Nederland meenemen als ik daar weer ben. Ik ga er van uit dat we toch wel 5 maanden voornamelijk binnen zullen zitten dus de komende weken gaan we het een beetje gerieflijk maken.

Deze week komen er eerst gelukkig nog enkele mooie dagen dus dan wordt de moestuin winterklaar gemaakt. Een gedeelte is al klaar: restanten onkruid eruit en blad, hooi, compost en kippenmest erop. Enkele bedden heb ik afgedekt met wat resten van jutezakken zodat er geen onkruid onder groeit en de regen de grond niet dichtslaat.  2 van de 3 moestuinen moeten wat verbreed worden omdat we komend jaar heel erg veel tomaten en pepers willen gaan verbouwen en daar dus wat meer ruimte voor moet komen.

Ik heb bij Diana  flink wat zaad besteld en verwacht dat dat ergens volgende week gaat aankomen zodat ik lekker mijn hele zadenbox kan uitleggen en bekijken wat ik volgend jaar allemaal wil gaan telen. Dan nog een plan schrijven waar precies alles komt en hoeveel we nodig hebben.  Dit lijkt allemaal erg vroeg maar over 2 maanden moeten de paprika's en de pepers al voorgezaaid worden, eigenlijk loopt het moestuinseizoen het hele jaar door!

Als alle bladeren werkelijk van de bomen zijn gaan we de wilgen bij de beek knotten en zal ik weer een stuk " levend" hek om de moestuinen heen maken. Met de wilgentegen buig ik koepeltjes en vlecht er andere tenen tussen zodat de honden en de kippen tegen het voorjaar als ze gaan uitlopen uit de moestuin blijven, een leuk klusje voor de winter!  In de winter lopen de kippen gewoon onder de koepeltjes door maar dan is het niet zo'n probleem als ze in de bedden scharrelen, al hebben ze afgelopen weken wel alle blaadjes van de veldsla afgeknabbeld helaas. In het voorjaar gaat het hek groeien en groeit het een beetje dicht zodat de kippen een afscheiding zien en er niet doorheen gaan, zo kunnen de zaailingen rustig opkomen...

Binnenkort weer wat foto's als het weer droog is buiten, vandaag is Sander alleen maar heel snel naar de moestuin gerend om wat spruitjes te plukken want het is echt verschrikkelijk vies weer.

donderdag 17 oktober 2013

foto's

Tijd voor wat foto's


Hier dan eerst mijn grote trots!  Een aubergine van 2 kilo. Hij bleef maar groeien aan de plant en ik moest hem  helaas oogsten omdat ik 2 weken naar Nederland ging, anders was hij beslist nog een heel stuk doorgegroeid. Hoe dan ook, ik heb op het hele internet geen grotere kunnen vinden dus vooralsnog (tot iemand met een grotere/zwaardere aan komt zetten)  heb ik lekker de grootste aubergine ter wereld gekweekt :-)



Zo zag hij er van binnen uit, nog helemaal vers en totaal niet sponzig. Ik heb er een lekkere porkolt van gemaakt.


De druiven, vlak voor de pluk


Oogst sorteren, rechts 3 soorten druiven, linker bak appels om te bewaren in de kelder, rechter bak appels om sap van te maken.



Sap maken met de druivenpers. We persen door een kaasdoek of vitrage zodat het sap mooi helder blijft en meteen goed gefilterd is.


Het resultaat: appeldruivensap


Van de laatste lading bietjes hebben we appelbietensap gemaakt, heerlijk met een paar kleine teentjes knoflook erin voor een lekkere bite.



Alle pompoenen zijn inmiddels geoogst en we eten ons suf aan pompoensoep. Omdat we een overdosis aan peterselie hebben snipperen we die te pas en te onpas over al ons eten.



Helaas heeft het 2 weken geleden onverwacht opeens 6 graden gevroren, hierdoor zijn in 1 klap alle pepers, paprika, tomaat, aubergine en bonen bevroren. In 1 nacht was alles zwart. Ik dacht nog dat er wel wat vruchten te redden waren maar dat bleek achteraf niet zo te zijn, alles kon zo de composthoop op. Heel jammer want meteen de weken erna was het 20 graden en dan zou alles dus heel mooi afgerijpt kunnen zijn. Nu missen we dus tientallen kiloos tomaat en heel veel pepers.
Gisteren hebben we die maar op de boerenmarkt gekocht zodat we toch nog verse groente kunnen inmaken. In de winter koop je alleen maar oneetbare kastomaten.



Al het hout is binnen en inmiddels gezaagd en gestapeld. We hebben hout uit de tuin, van de boer die ons landje achter pacht en wat gekocht hout. Ze zeggen dat het een verschrikkelijke winter gaat worden dus we zijn benieuwd en er klaar voor :-)


Afgelopen week vonden we na een heleboel regen in de nacht en daarna 3 warme zonnige dagen ontzettend veel parasolzwammen (dit is de tepelparasol). We hebben uren geplukt en ze liggen nu te drogen.




De rest van de wildplukoogst van die dag:  parasolzwammen, Russula's, Parelstuifzwammen, tamme kastanjes en een plukje tijm.



De grote kippen gaan super, er zijn er nu 2 of 3 aan de leg, we wachten nog op de andere 3 maar tot nog toe hebben we elke dag al  wat verse eitjes!


Ze mogen elke dag door de tuin scharrelen nadat ze gelegd hebben. We zijn als de dood dat ze ergens in de tuin gaan leggen en dan is het iedere dag Pasen> zoeken waar de eieren liggen, met het risico dat we oude eieren tegenkomen. Als ze allemaal aan de leg zijn en hun legkast weten te vinden  mogen ze de hele dag naar buiten.



Ook de kleine tokkies, inmiddels al aardig groot, mogen sinds kort de tuin in. De dieren laten hen nu met rust al probeerde Punci er hier nog 1 te vangen.


In de ochtend zitten de kleintjes graag op de slee, tot ze vrijgelaten worden.


Vorige week was hier een lieveheersbeestjes-plaag. Overal waar je keek zaten ze, en ook in je haar, ogen, oksels, wijn brrrr.. We noemen ze nu vieze-heersbeestjes, wat een ondingen en ze stinken en bijten ook nog!  Helaas eten de kippen ze niet op de verwende drollen! 

dinsdag 8 oktober 2013

Internet

We hadden de hoop al bijna opgegeven, maar sinds deze week hebben we vast internet!

Eindelijk onbeperkt internetten met een goede snelheid voor een vaste prijs, iets wat in Nederland doodgewoon is maar hier op het platteland haast onmogelijk leek.

Omdat we in een dalletje wonen en hier geen kabel en telefoon is leek de enige optie een simkaart in een dongle die verbonden is aan een antenne op het dak.  Het werkte. Maar daar is dan ook alles mee gezegd want de verbinding lukte alleen als de dongle op een steen op tafel lag en als niemand die ook maar voor een mm verplaatste, wat heel lastig is met 4 katten in huis.  Ook moesten we iedere maand meerdere keren nieuw bel tegoed kopen afhankelijk van de hoeveelheid foto's die we bekeken op internet en de hoeveelheid foto's die we uploaden.  Soms was het te goed al na 6 dagen op en moest er weer bijgekocht, maar owee als we bijvoorbeeld op de 18e van de maand een G bijkochten dan waren we de pineut, want op de 20e van iedere maand verviel ons tegoed en waren we alles wat er nog over was in 1 klap kwijt, een leuk trucje van Vodafone. Dan heb ik het nog niet over de snelheid gehad, of eerder de traagheid van de verbinding. Een foto op een site zetten en dan had ik hem al 5x verkleind, kon zo 20 minuten duren, en dan nog stond hij er na 20 minuten niet altijd op want als de verbinding tussendoor uitviel kon je weer opnieuw beginnen. Om deze reden is dit blogje ook al enige tijd niet meer beschreven want ik had daar simpelweg de tijd niet voor en bovendien werd ik er ook totaal niet blij van.

Nu, na bij meerdere providers langs te zijn geweest die geen van allen dekking in dit gebied bleken te hebben ging Sander bij kennissen verderop langs om te vragen hoe zij dat hebben geregeld. Het bleek niet ingewikkeld: 1 belletje en een paar uur later stonden er 2 mannen op de stoep die uitgebreide metingen gingen verrichten en zowaar, na een spannend kwartier:  Ja het is mogelijk! Jullie hebben ontvangst hier!  Het idee is simpel: op een hoog punt in het dorp staat een mega-ontvanger/zender op een dak. Ieder die internet wil krijgt een ontvanger op zijn huis die op die  zender gericht staat en communiceren deze 2 met elkaar dan heb je internet.  Punt is wel dat er niet een boom of iets anders in de weg moet staan dus het is niet voor iedereen weggelegd, maar bij ons werkt het.

De mannen zijn een paar uur bezig geweest met het installeren en ophangen van de ontvanger aan de gevel, trekken van de bekabeling en zowaar ook het aansluiten van onze uit Nederland meegebrachte router waardoor we dus zelfs Wifi hebben en met zijn twee tegelijkertijd kunnen internetten.  Pas toen het donker was gingen de mannen weer naar huis en lieten ons zeer gelukkig achter.

En dat allemaal op zondagavond.


dinsdag 27 augustus 2013

Groeisoep en ander eten


Hier draait de hele dag om eten en drinken. Van s'ochtends vroeg tot s'avonds laat zijn we met eten bezig.

Daar waar de moderne mensch elke dag naar zijn/haar werk gaat om geld te verdienen om dat vervolgens uit te geven bij Albert Heijn of Dirk van den Broek, aan eten en drinken uiteraard, nemen wij een kortere weg:  Wij zorgen voor ons eigen eten en drinken waardoor we de stap van geld en Albert Heijn overslaan, handig toch en het scheelt een boel (werk-) stress en gehaast.  Dachten we...

Nou dan de afgelopen week:  We gingen voor het eerst sinds een week of 6 een eindje fietsen, de lange stroom van gasten bij ons op het land was weer richting Nederland vertrokken dus we konden eindelijk er eens met zijn twee op uit.  De temperatuur was ook geweldig, niet meer zo heet een graad of 25.

Hoewel het vrij stoffig was overal en naar mijn zin wel iets te veel heuvels voor de beentjes was het een geweldige fietstocht.
Helemaal op het laatste stuk toen ik ook wel stuk was zagen we opeens wat fruitbomen midden in de natuur staan, 3 verschillende soorten wilde pruim! We zijn meteen afgestapt en gaan proeven, heerlijk waren ze allemaal.  Dus pakten we alle tasjes en zakjes die we mee hadden genomen en zijn we ze gaan vullen.

Tijdens het plukken bleek er ook nog een wilde peer te staan die juist al zijn rijpe vruchten had laten vallen, wat een feest!



Hier de peertjes in de "middle of nowhere"

Deze mirabellen waren heerlijk maar helaas niet zoveel aanwezig.


Van deze, kroosjes, plukten we meerdere kiloos!
Dus helemaal weer fris en blij van onze "vangst" reden we naar huis om daar vervolgens op de stoep in het zonnetje de oogst te gaan verwerken: Alles wassen, steeltjes eraf, pitjes eruit etc.



Juist toen ik in deze fase was, alles gewassen, messen klaar... stonden daar opeens 2 lieve vrienden uit Amsterdam in de tuin! Ogen op steeltjes natuurlijk voor mij, niet voor Sander, die wist dat ze kwamen maar het moest een verrassing blijven. We hebben 4 supergezellige dagen gehad, echt heel leuk.

Maar op een gegeven moment moest ik weer denken aan de kroosjes en mirabellen die op de stoep stonden alsook aan de kiloos zoete wilde peertjes die de zure cider moesten gaan versterken.. STRESSS

Gelukkig waren onze vrienden bereid te helpen met koken, schillen, persen en inmaken en hadden we na een dag vele potten pruimencompote en een liter of 25 aan gistende appel/perencider staan en afgelopen weekend hebben we ze weer uitgezwaaid, wat een leuke verrassing was dat!

Tijd weer voor de orde van de dag, de caravan opruimen, logeerbeddengoed wassen en drogen en weer tijd voor de moestuin.  Het is niet te geloven wat daar dan weer allemaal uitkomt als je er  een paar dagen niet echt naar omgekeken hebt.

Kiloos tomaten, paprika's, uitjes, 7 koolrapen, 2 kilo ramenas, 2 kilo sperzieboontjes, pompoenen, courgettes etc..  Dus Sander en ik zijn 2 dagen bezig geweest om alles te verwerken.  De tomaten en paprika, courgette en  uien zijn gesneden en gestoofd tot een tomaten groentesaus en geweckt in weckpotten. De sperzieboontjes zijn getopt en geblancheerd en in de vriezer gegaan. De koolraap is geschild in frietjes gesneden, geblancheerd en ook de vriezer in gegaan. De ramanas gewassen van loof ontdaan en in de kelder gelegd. Dan hadden we nog vele kilos peren (een paar kinderbadjes vol)  die gewassen moest, van steel ontdaan en dan in 4 stukken in een gistingsvat voor perenpalinka, en toen we net zuchtend om 8 uur in de avond over ons avondeten konden gaan nadenken riep Buuv Ilona ons. Ze had nog een tas vol met augurken uit haar tuin over voor ons!  Normaal zijn we blij met alles wat ze ons geeft uit haar tuin maar deze keer konden we bijna huilen, we waren NET klaar met ons eten verwerken en nu kwamen er nog een paar kilo augurken bij!   Eerder hadden we al gemerkt dat je die meteen moet verwerken, na 2 dagen kan je ze al weggooien want ze vergaan snel.

We hadden niet meer de moed om  met potten en pannen en azijn en kruiden aan de gang te gaan, we hadden honger ook dus wilden eten. Gelukkig herinnerde Sander onze emmer met zuur. Een 10 liter emmer door een vriendin gevuld met inmaak zoetzuur met daarin groentesnippers. Je laat dit op een koele plek staan, deksel erop, en elke keer als je wat hebt dat in het zuur kan dan gooi je dat er bij. Je laat het weer enige tijd staan, eet er wat van en gooit er weer wat bij.

Het deed mij een beetje denken aan de Middeleeuwse "groeisoep".  In de Middeleeuwen hadden de kastelen een grote keuken met daarin een enorme grote open haard met vaak van die mooie tegeltjes er in. Aan een haak voor de haard hing een grote ketel met daarin een lekkere hap. De haard bleef altijd aan en er werd uit de ketel gegeten. De volgende dag was er nog wat over van de de dag ervoor en werden er ingredienten bijgegooid om weer een flinke nieuwe portie eten te krijgen, dit werd opgegeten en bij het restant werd weer wat gegooid, zo bleef de ketel eigelijk eeuwig warm met telkens een aanvulling op de ingredienten, een groeisoep dus :-)

Dus al met al, we wasten de augurken, sneden ze in stukje en hebben ze even geblancheerd.
Nu staan ze uit te lekken en ik hoop dat ze morgen nog bij de "groeisoep" passen.

Het waren 2 drukke dagen van snijden, hakken en inmaken maar alsnog ben ik blij dat niet in de rij hebben hoeven staan bij de Albert Heijn....of Dirk van den Broek.



vrijdag 16 augustus 2013

De waterput

Onze waterput staat al een paar jaar grote delen van de zomer droog, en juist in de zomer wil je natuurlijk veel water hebben voor zwembadje, tuin en koude douche.

Gisteren kwamen vrienden van ons helpen de put uit te diepen, want hij was in de jaren behoorlijk dichtgeslibd.


Eerst werd de bovenkant van het vergane puthuisje gesloopt en een lange ladder getimmerd, daarna ging deze kleine man naar beneden.

Onderin de put graaft hij de blubber met een afgezaagde schep van de bodem en gooit het in een emmer.
Steen en steenkoud is het beneden dus we moesten hem met regelmaat weer even omhoog halen om hem op te laten warmen.


De emmers prut worden naar boven gehaald, uiterste concentratie is nodig tijdens het hele proces want als er maar iets naar beneden valt kan dat ernstige gevolgen hebben voor de man onderin de put, een klein steentje op zijn hoofd van zo'n hoogte kan een flinke wond opleveren.


De prut gaat in de kruiwagen.


het slijk wordt gestort achter het huis op ons terras-to-be.


Na enig graafwerk begint de put zich weer met water te vullen dus moest tussendoor regelmatig de dompelpomp aan om het water af te voeren. Vanwege het vele slijk en steentjes begaf onze dompelpomp het en nergens konden we er 1 lenen, dus wij, de dames,  zijn als een gek naar het volgende dorp gereden om daar de pomp uit de put van onze vrienden te trekken. Na een uurtje konden we weer verder gelukkig.


Om in de toekomst zulke problemen met de pomp te voorkomen hebben we een stucton met gaten erin geboord op de bodem laten zakken, verzwaard met een gewicht. Hierin zal de dompelpomp komen te hangen.


Het eindresultaat na anderhalve meter slik weghalen tot de onderste rand van het metselwerk. De waterstand is nog zeer laag na alle hittegolven en door gebrek aan regen, maar er is water!


We waren wat angstig om veel dierenlijkjes of erger nog in de put te vinden en we hoopten natuurlijk op een mooie schat, oude munten ofzo, maar nee niemand had de afgelopen honderden jaren de put als wensput of als afvalput gebruikt. Het enige wat we vonden was deze antieke haak, die vroeger diende om een gevallen emmer weer mee omhoog te halen.  Verder nog een kop van een hamer en een ouderwetse fitting voor een lamp. Alle vorige bewoners zijn door de jaren heen dus keurig met de put omgegaan!



maandag 12 augustus 2013

afkoeling

Er was ons een weersomslag beloofd afgelopen vrijdag met noodweer en regen, dus we waren goed voorbereid. Het liep op een grote teleurstelling uit:  de lucht werd donker, we zagen wel 3 heuse flitsen in de verte en... dat was het!  Geen druppel regen is er gekomen, dus de tuin blijft de dorre boel die hij was helaas.

Gelukkig is er wel enige afkoeling gekomen want de temperatuur ligt nu rond de 30 graden ipv de 40, dat is net genoeg afkoeling om weer buiten te kunnen werken.
De kuikens van inmiddels een maand oud mogen nu eindelijk naar buiten verhuisd dus we hebben ze onder de vlieren tegen de kippenren aangezet waar ze door de tralies en het gaas kunnen kennismaken met de kippen.  Nou daar wilden de kippen wel even hun hok voor uitstappen!  Met zijn allen kwamen ze kijken wat er nu weer zo piepte bij hun ren.




De kuikenbench met links de nieuwsgierige dames

De kuikens zijn vannacht voor het eerst buiten gebleven, ze kunnen zo aan de nachttemperatuur wennen die rond de 15 a 16 graden ligt en aan de geluiden van de boze buitenwereld.  Deze week komt er een rennetje binnen de kippenren en mogen ze voor het eerst (dor) gras onder hun pootjes voelen.  Zodra ze wat groter zijn en de grote kippen aan ze gewend zijn mogen ze los in de ren en het nachthok met de anderen.


De vlier staat vollop in de bes en omdat we geen tijd hebben alle vlier te verwerken op dit moment zijn we de bessen aan het drogen. Helaas is onze zonnedroger nog niet afgebouwd dus doen we het nu alternatief op een zinken plaat, dat gaat met deze temperaturen en de hele dag zon ook uitstekend.


Je krijgt dan deze grappige kleine rozijntjes die in de wintermaanden ook als geweldige vitamineboost aan de kippen gegeven kan worden. We hebben nu een liter of 10 staan en verzamelen zoveel mogelijk nog deze week, daarna is de vlier op zijn eind.
Van de rozijntjes kan je ook een heerlijke thee zetten die helpt als je grieperig bent en ook heb ik een recept om er wijn van te maken samen met bramen. Die laatsten moeten we nog plukken maar door het drogen van de vlierbesjes hebben we daar alle tijd voor.

De moestuin knapt een beetje op van het water wat we geven al lijken de spekbonen niet terug te komen, heel erg jammer!  Ik had dit ras speciaal uitgekozen omdat ze zo lekker blijven na invriezen maar alle opbrengst hebben we tot nog toe opgegeten en de rest wilden we invriezen, er IS geen rest meer gekomen dus dat wordt een spekboonloze winter deze winter.

Inmiddels hebben we wel al een kilo of 50 aan aardappels binnengehaald, gesorteerd op beschadigingen, (direct eten) krieltjes, en bewaaraardappels. Ze zijn prachtig!


Dan komt er dagelijks nog best wel aardig wat uit de tuin, genoeg om van te eten en om groentesauzen van te maken en te wecken, vandaag staat het maken van vele liters tomaten/courgette/aubergine/paprika prut op het programma. We sparen een weekje groente op en dan wordt het allemaal in 1 keer verwerkt.


De oogst van gisteren,, met links een schattig klein mislukt tomaatje, die heb ik maar opgegeten :-)

zaterdag 3 augustus 2013

Hitte

Het is al weken bloedheet hier. De temperatuur ligt ergens tussen de 33 en 42 graden en voorlopig ziet het er niet naar uit dat dit gaat veranderen. En hoewel ik uit principe de tuin nooit water geef (laat de planten maar lekker zelf water zoeken, daar worden ze sterk van)  waren we gisteren genoodzaakt de tuinslang erbij te pakken om onnodige sterfte te voorkomen.

Het gras is inmiddels geen gras meer, het is nu meer een geel tapijt met zo hier en daar nog een groene pluk, meestal juist onkruid dat nog groen is, geen gras. De klimbonen worden geel aan de plant, alle sla en bladgroente is gaan schieten en staat in bloei, best mooi hoor bloeiende sla en andijvie maar niet de bedoeling. De peultjes sterven af, de pompoen waar we inmiddels al meer dan 20 pompoenen van geoogst hebben hangt slap en vergeelt, de bloemen in bakken zijn dood want 2x per dag een gieter water is te weinig en vaker gaat niet lukken omdat we toch best een boel andere dingen te doen hebben.

Raar genoeg is de enige plant die er echt nog fris uitziet  onze aardappel, en dan niet het veldje dat we aangelegd hebben maar de aardappels die we in jute zakken hebben gepoot. Deze aardappel zou eigenlijk net als de bloemen in bakken regelmatig water moeten omdat hun wortels door de zakken niet in de grond naar water kunnen zoeken.  Tot nog toe heb ik er precies NUL keer aan gedacht ze te wateren en dat blijkt dus ook helemaal niet nodig, ze staan er fris en fruitig bij! Bizar.
Verder worden zelfs onze vlieren geel, normaal een onverwoestbaar onkruid maar deze langdurige droogte en hitte wordt hun ook nu te veel.

Veel fruitbomen in Hongarije zijn de droogte meer dan zat en laten om te overleven hun fruit voortijdig vallen Bij vrienden van ons kan je niet meer veilig in de tuin zitten want het regent premature peertjes. Bij anderen ligt de grond bezaaid met mini-appeltjes en ook onze perzik is begonnen met afwerpen van onrijpe vruchten.

Al met al, sproeien dus!  Nu is dat hier niet zo gemakkelijk, er moeten 3 stukken tuinslang aan elkaar gekoppeld worden en uitgerold naar achter in de tuin en dan de dompelpomp van de waterput aanzetten, en daar ligt dan het probleem dat ook de waterput iniddels vrijwel droog staat. Met horten en stoten komt er een bulk modderige drap omhoog die we dan zo snel mogelijk in de buurt van de bonen en de pepers proberen te krijgen, want zelfs de pepers en de paprikas doen niets anders dan overleven en hebben besloten dat een verschrompeld vruchtje van 4 cm wel genoeg is voor dit jaar. We hopen dat de boel nog een beetje te redden is anders wordt het de rest van het jaar tomaten, aubergines en aardappels eten. (de enigen die geen moeite hebben met het weer)

Door de vele afgevallen appels en peren waar je niet veel mee kan doen besloten we cider te gaan maken.
Eerst verzamelden we alles, legden het op de stoep om iets te rijpen om vervolgens de vruchten te persen.  Helaas was het narijpen op de stoep niet zon geweldig idee, op de dag dat de temperatuur boven de 40 graden kwam zijn alle appels verbrand, daar had ik werkelijk nog nooit van gehoord!

De volgende dag zijn we dus maar als een gek gaan persen. Eerst de appels gehalveerd met de hand, dan in de druivenhakselaar en vervolgens in de fruitpers. Prachtig sap leverde dit op!  Wel een tikkie zuur door de onrijpheid dus ik heb een pak suiker toegevoegd. Nu staat alles heerlijk te gisten en over 2 weken hoop ik al te kunnen bottelen.



De hakselaar, rechts de zonverbrande appeltjes en peertjes

het hakselen

Persen van het sap. Nu in onze kleine pers, de grote moet een beetje opgeknapt en zal de volgende keer ingezet worden.

De kuikens gaan geweldig, ze hebben nu een grotere kooi en zijn supergrappig. Zoals het er nu uitziet zijn het 6 hennen en 2 hanen maar omdat dat best een rare verhouding is, je verwacht toch rond de fifty-fifty kan het zijn dat we ons vergissen. Helaas kunnen ze nog niet naar buiten vanwege de hitte maar zodra het onder de 30 graden is over een paar weken mogen ze in hun eigen mini-ren in de grote kippenren. Zo kunnen ze vast via het gaas aan de andere kippen wennen en toch lekker in de tuin wroeten.


Gisteren waren we 5 jaar geleden getrouwd en om dat te vieren en ook om een afscheidsavondje van onze visite te houden die hier 2 weken was heb ik Pörkölt gemaakt: de hele dag in de brandende zon vlees en uien staan snijden en bakken en daarna heerlijk op een houtvuurtje laten sudderen. Het resultaat was zeer goed!  Hier het recept, dit is voor een man of 10 a 12:

3 kilo mooi vlees, sukadelappen of hamlappen
4 flinke uien
5 tenen knoflook
paprikapoeder
gemalen marjoraan
1 flinke tomaat
6 pörköltbouillionblokjes (in Nederland niet verkrijgbaar, dan meer paprika en gewone boullionblokjes toevoegen)

Uien en knoflook snijden en fruiten in reuzel of boter, het moet echt een beetje bruin en zoet worden.
Uien uit de pan nemen en het vlees aanbraden, ondertussen de uienprut met een staafmixer pureren. (dit is niet nodig voor het recept maar het maakt een mooiere saus dus ik doe het wel)

Als het vlees aangebraden is de uitenprut toevoegen met een flinke eetlepel paprikapoeder, de bouillionblokjes, de tomaat en de majoraan, geen zout want het is door de bouillion zout genoeg.

Een goeie plens water over het vlees gooien zodat het netaan onderstaat en pruttelen maar. Het liefst moet het niet koken maar af en toe een blubje doen.

Regelmatig roeren en even proeven of er nog iets bij moet, gemalen komijn is ook lekker erdoor en grote bonen of bruine bonen zijn een lekkere toevoeging.

Voor varkensvlees reken ik op een uur of 3 sudderen en voor rundvlees een uur of 5, dit kan best korter maar hoe langer hoe lekkerder!

Opdienen met gekookte aardappels of pasta.